Miodunka plamista (Pulmonaria officinalis) w medycynie ludowej i przez św. Hildegardę zwana “płucnikiem”. Dlaczego zyskała to miano? Otóż w przypadku nazewnictwa u Świętej roślina ta jest doskonałym przykładem nauki o sygnaturach, która głosiła, że wygląd surowca wskazuje na co jest pomocny. Według Mniszki z Bingen liście Miodunki pokryte srebrzystymi plamami wyglądały jak chore płuca i skłoniło to do stwierdzenia, że miodunka ma szczególne właściwości lecznicze w odniesieniu do płuc.
Kilka słów o miodunce
Cechą rozpoznawczą miodunki są jajowate, ciemnozielone liście odziomkowe, pokryte charakterystycznymi, srebrzystymi lub białymi plamami. Kwiaty, zebrane w luźne kwiatostany, zmieniają swój kolor w trakcie kwitnienia. Początkowo są różowe lub czerwone, a w miarę dojrzewania stają się fioletowe, a następnie niebieskie. Zmiana barwy jest wskaźnikiem pH soku komórkowego w płatkach. Miodunka plamista naturalnie występuje w cienistych i wilgotnych lasach liściastych.
Roślina ta jest bogata w cenne substancje takie jak:
- Krzemionka: Wzmacnia ona regenerację tkanek, w szczególności błon śluzowych.
- Saponiny i flawonoidy: Mają działanie przeciwzapalne i wykrztuśnie.
- Garbniki: Mają działanie ściągające i przeciwbakteryjne.
- Alantoina: Przyspiesza regenerację tkanek i gojenie się ran.
- Związki śluzowe: Działają osłaniająco i łagodząco na podrażnione błony śluzowe.
Co o miodunce mówiła św. Hildegarda?
Hildegarda uważała miodunkę za cenne ziele przypadku problemów z płucami, takich jak obrzęk, kaszel i duszności. W jednym ze swoich pism, opisała przepis na napój z miodunki, który miał oczyszczać organizm ze "złych i cuchnących soków" osadzających się w płucach. W medycynie hildegardiańskiej populatrna była nalewka z miodunką/ wino z miodunką/ napój z miodunką, który przeznaczony był do picia w przypadku problemów z oddychaniem.
"Gdy złe i cuchnące soki wysyłają dym do ludzkiego mózgu, który kieruje ten dym do płuc i wywołuje w nich ból, wówczas niech ów człowiek weźmie płucnik i ugotuje go w wodzie, a do tego wleje czysty miód i wino. Tak ugotowany i odcedzony przez ściereczkę [wywar] niech wleje do garnka i pije ponad tydzień. A gdy zużyje ów napój, powinien ugotować jeszcze jeden w taki sam sposób. Winien go pić codziennie na czczo (nie po jedzeniu), aż wyzdrowieje." Physica
Hildegarda przypisywała miodunce właściwości oczyszczające i osuszające, które w połączeniu z winem i miodem miały przywrócić równowagę w organizmie.
Choć współczesna nauka opiera się na innych metodach badawczych, potwierdza wiele tradycyjnych zastosowań miodunki plamistej, zwłaszcza jej działanie wykrztuśne, przeciwzapalne i regenerujące na błony śluzowe dróg oddechowych, co jest zbieżne z intuicyjnymi obserwacjami i recepturami św. Hildegardy.
Jeśli masz problemy z płócami i układem oddeechowym warto rozwarzyć stosowanie napoju z miodunką plamistą:
https://www.ogrodyhildegardy.pl/napoj-z-miodunka-plamista-p436
