Piołun (Artemisia Absinthium) jest bardzo znaną i często spotykaną rośliną na łąkach czy przydrożach. Jest byliną dorastającą do ok. 120 cm, jego liście są pierzaste, szarozielone z wierzchu, a ciemnozielone od spodu, roślina jest pokryta drobnymi włoskami. Kwitnie od czerwca do września, tworząc drobne żółte kwiatostany zebrane w koszyczki. Ma charakterystyczny intensywny zapach. Piołun był często wykorzystywany w medycynie ludowej ze względu na łatwą dostępność.
Piołun w naukach św. z Bingen
Św. Hildegarda nazywała piołun “mistrzem zwalczającym wszelkie wyczerpanie” i mówiła, że jest ziołem “bardzo gorącym i niezwykle skutecznym”. W swoim dziele Physica podkreśliła szczególnie właściwości zdrowotne płynące z napoju piołunowego.
Właściwości jakie przypisywała św. Hildegarda piołunowi:
- Piołun zapewnia silną regenerację i wzmocnienie organizmu.
- Oczyszczenie jelit i pomoc w trawieniu.
- Oczyszczenie krwi i wspomaganie usuwania toksyn i zbędnych produktów przemiany materii.
- Rozgrzewanie żołądka.
- Stłumienie bólu i osłabienia nerek.
- Chroni przed chorobami płuc.
- Rozjaśnia oczy, poprawia wzrok.
- Wzmacnia serce i dobre krążenie.
- Pomaga stłumić melancholię ("czarną żółć"), przyczyniając się do osiągnięcia harmonii ciała i duszy i rozweselając.
Co sprawia, że piołun posiada takie właściwości?
- Związki gorzkie (seskwiterpeny laktonowe): To one nadają piołunowi charakterystyczny, intensywnie gorzki smak. Związki te, w tym absyntyna, pobudzają wydzielanie soków trawiennych (żołądkowego, jelitowego, trzustkowego), co usprawnia cały proces trawienia, łagodzi wzdęcia, niestrawność i uczucie ciężkości. Dzięki temu piołun poprawia apetyt i wzmaga produkcję żółci, co pozytywnie wpływa na pracę wątroby i pęcherzyka żółciowego.
- Olejek eteryczny: Bogaty w związki takie jak tujon. To właśnie tujon odpowiada za przeciwpasożytnicze, antybakteryjne i przeciwgrzybicze właściwości piołunu. Związki te pomagają w walce z pasożytami jelitowymi (takimi jak owsiki czy glisty) oraz innymi drobnoustrojami. W wyższych dawkach tujon może działać neurotoksycznie, dlatego ważne jest, by stosować piołun z umiarem i w zalecanych dawkach.
- Flawonoidy: Związki te mają silne działanie antyoksydacyjne (przeciwutleniające) i przeciwzapalne. Neutralizują wolne rodniki, które przyczyniają się do starzenia się organizmu i rozwoju wielu chorób. W ten sposób piołun wspiera układ odpornościowy i pomaga w walce ze stanami zapalnymi.
- Garbniki: Mają właściwości ściągające, co pomaga w uszczelnianiu błon śluzowych przewodu pokarmowego i łagodzeniu stanów zapalnych.
- Sole mineralne, witaminy i kwasy organiczne: Wpływają na ogólne wzmocnienie organizmu.
Skład i stosowanie napoju z piołunu według św. Hildegardy.
Według św. Hildegardy, napój piołunowy jest jednym z najważniejszych środków leczniczych i regeneracyjnych. Jego skład i sposób stosowania są ściśle określone, a sama receptura została opisana w jej dziele Physica.
Nalewka piołunowa często nazywana “kuracją majową” ze względu na zalecenia picia go w kuracji od maja do października, składa się z świeżego soku z piołunu, wina gronowego i miodu pszczelego. Święta Hildegarda zalecała picie napoju piołunowego jako regularną, cykliczną kurację, a nie doraźny środek. Należy pić jeden kieliszek likierowy (około 20-25 ml) co drugi lub trzeci dzień. Ważne jest, aby nie przyjmować napoju codziennie, ponieważ piołun ma silne działanie. Napój należy pić na czczo, najlepiej rano przed śniadaniem. Ma to na celu maksymalne wykorzystanie jego właściwości oczyszczających i wzmacniających.
Napój piołunowy ze sklepu ogrodyhildegardy.pl
